گزارش صعود فنی به قله 3019 متری پورا در تاریخ 6/11/1391

      سرپرست برنامه : مهران کیان ، سر قدم : جلیل امانی ، میاندار : بهزاد فتحی ، عقب دار : حسین بیگی، روابط عمومی : مریم قره داغی ، عکاس : علیرضا شایان .

      ساعت 6:30 دقیقه کرج را به مقصد جاده چالوس ، کیلومتر 12 پورکان ، خروجی جاده قدیم کندر ترک نمودیم . ساعت 7 در محل حاضر بودیم . از کنار آبشار کندر حرکت خود را آغاز نمودیم . در قله پورا با آن چیدمان زیبایش ، خبری از برف نبود ، و ضلع جنوبی به دلیل آفتابگیر بودن کاملأ خشک شده بود . تمامی نفرات آماده صعود بودند . نفراتی همچون : مهران کیان ، بهزاد فتحی ، جلیل امانی ، علیرضا شایان ، علی عباسعلی نژاد ، مجید احمدزاده ، حسین بیگی ، محمد مرادی زاد ، مریم قره داغی .

      هنگام پیاده شدن از خودروها بنده به دلیل مشکلات جسمی و روحی احساس سرگیجه داشتم . مسیر را از یال جنوب غربی به سمت سروینه حرکت نمودیم ، تا جایی که به اولین صخره ها رسیدیم حالت تهوع و سستی خیلی آزارم می داد ، با کمی استراحت و کمک دوستان تا حدودی مشکل برطرف شد . یکرنگی ساختار گروهی خیلی زیبا بود . همه دوستان با کاور کوله های سبز رنگ با لوگوی گروه NGO البرز سبز ، نماد البرز سبز را به زیبائی به نمایش گذاشته بودند ، حرکات ستونی و کاملأ فنی بود . دسته های کبک و صدای زیبایشان طنین دلنوازی را در منطقه یاد شده به وجود آورده بودند .

      صخره های شیطان کند را نیز پشت سر گذاشتیم . درختان پسته کوهی و اورس زیادی در کنارمان وجود داشت . ساعت 8:45 دقیقه برای صرف صبحانه توقف کردیم . ساعت 9:15 دقیقه دوباره از یال غربی قله پورا به صخره های غربی رسیدیم . سنگهای روان و ریزشی ، همه دوستان را به احتیاط فرا می خواند . با کمک و همراهی تیمی ، منطقه پرشیب و خطر را پشت سر گذاشتیم . به منطقه ای رسیدیم که افراد شکارچی مخفیگاهی را با شاخه های بزرگ درخت اورس ساخته بودند ، که با  همت اعضاء گروه منهدم گشت ، تا امنیت حیوانات ساکن در منطقه تا حدودی فراهم گردد .

      به خط الرأس غربی مشرف به قله رسیدیم ، در آنجا نقابهای زیبائی از برف وجود داشت . دو طرف دره بود ، یک سمت کاملأ صخره ای و خشک و سمت دیگر آن کاملأ پوشیده از برف و لغزنده . توضیحاتی پیرامون شرایط صعود ، جغرافیای کوهستانهای  همجوار و رعایت اصول و قوانین توسط اینجانب ارائه گردید . همگی افراد به صورت ستونی و منظم از خط الرأس مسیر قله را با سرقدمی آقای امانی در پیش گرفتند .

      جدال با برف و صخره های بلند ، استرس فراوان ، باعث می شد تا بعضی از جاها  نفرات کاملأ دست به سنگ شوند . با همراهی پیشکسوتان و نفرات فنی مسیرهای صعب العبور را حرکت نمودیم . گاهی اوقات به دلیل ضریب امنیت و بعنوان حمایت از طناب نیز استفاده شد . شرایط روحی بنده و وضعیت عمومی ام به دلیل برقراری امنیت و فکر و خیالات هفته های اخیر اصلأ مناسب نبود ، کوچکترین انتقاد دلخوری به وجود می آورد یا اینکه رعایت نکردن مسایل گروهی . به هر حال ساعت 13:30 دقیقه بر فراز قله 3019 متری پورا قرار گرفتیم و نفراتی که تا کنون به این قله صعود نداشتند به عنوان اولین کسانی بودند که حلقه اتحاد را در کنار منار ساخته شده کوهنوردان تشکیل دادند و سرود « ای ایران » را بر فراز قله سردادیم .

      پس از ثبت عکس و فیلم ، قله را به سمت مسیر برگشت ادامه دادیم . کوچکترین سهل انگاری حادثه می آفرید . به شکر خدا یکی دو مورد به سلامتی به خیر گذشت . در حاشیه تخته سنگی ، مشغول صرف ناهار و استراحت شدیم . بعد از استراحت و ناهار ، دوباره مسیر را پیش رو قرار دادیم . چند دقیقه ای از محل ناهار خوری دور نشده بودیم که کاملأ از گروه جدا شدم ، حال خوبی نداشتم ، مشکلی برایم پیش آمد ، و زمانی که به حال عادی برگشتم ، خوشحال بودم که بهترین ها را بالای سرم می دیدم و آرامش کاملی به دست آوردم . همه چیز دلیل شد تا بیشتر احساس نمایم که خیلی خوشبختم ، چرا که البرز سبزی هستم ، حتمأ در حین صعودهای بعدی متوجه موضوع خواهید شد ، در غم وشادی کنارتان هستند . با شرایط ویژه بنده را به سمت پائین همراهی می نمودند . در جائی که صخره ها تمام شد ، حلقه دوستی دوباره تشکیل شد ، از دوستانم به دلیل حمایتشان از بنده تشکر نمودم و همچنین عذر خواهی به دلیل بدخلقی ها و بدرفتاریهایم ، و شنیدن جملاتی زیبا از دوستان . دوباره مسیر برگشت را ادامه دادیم . هوا رو به تاریکی می رفت . کاملأ از صخره ها دور شده بودیم . بر بلندای قله پورا نمای زیبای تابش ماه دیدنی بود ،  تصویر تهیه شد . از سمت جنوب صخره های سروینه ، با وجود شن اسکی ساعت 18 در کنار خودروها بودیم و ساعت 18:30 دقیقه در کرج از دوستان خوبمان و با ثبت یک صعود خوب ، خداحافظی نمودیم .

 

 

     پاینده باد ایران

      مهران کیان