بنام آنکس که جهان در حیطه قدرت اوست

گزارش برنامه صعود به قله دوبرار در تاریخ 1391/11/13

      با وجود اعلام برنامه جهت صعود به قله 4050 متری کاهار ، این برنامه به دلیل بارش شدید برف و برودت شدید هوا کنسل گردید و دوستان ما طی فراخوانی ، دوباره جهت شرکت در برنامه جدید دعوت شدند ، اما این بار برای صعود به قله دوبرار . نفراتی همچون : مهران کیان ،‌ مهرعلی پیش رویان ، بهزاد فتحی ‌، جلیل امانی ، نادر بنفشه ،‌ حسین زنبق ، سجاد جعفریان ،‌ علی عباسعلی نژاد ، بهرام جهانگرد ، علیرضا شایان ، محمد مرادی زاده ، مهران پیش رویان ، مریم رمضانی پور ، نازنین بیک زاده ما را در این برنامه همراهی نمودند .

      از ابتدای زنجیر پایکوه عظیمیه ساعت 7:10 دقیقه صبح حرکت خودمان را از یال وسطی ضلع غربی چشمه کوهستان به سمت دوراهی بانوان ادامه دادیم . مقدار کمی برف از ابتدای مسیر ، کل منطقه را سفید پوش نموده بود . همگی دوستان با پوشش کاورهای سبز رنگ در آن برف زمستانی نقش زیبائی را از نماد گروهی و اتحاد البرزیان سبز ایجاد نموده بودند . این امر  توجه بسیاری از طبیعت گردان را به خود جلب کرده بود تا جائی که موجب پرس و جوی آن عزیزان در مورد اسم و نشانی گروه شده بودند .

      هر چه قدر به بالاتر صعود می کردیم بر مقدار برفها و برودت هوا افزوده می شد . در منطقه سرخ پوستی کوهستان عظیمیه مه زیبائی در حال پوشاندن فضای آنجا بود . بعد از پشت سر گذاشتن مسیر صخره ای نرسیده به قله عظیمیه به راهمان ادامه دادیم ، قبل از قله از سمت چپ ،  مسیر پاکوبه ای را به سمت قله دوبرار پیش رو گرفته و ادامه مسیر دادیم . به دشت پشت قله عظیمیه رسیدیم ، همگی از جاده خاکی که کاملأ برف خوبی داشت به سمت هدفمان حرکت کردیم . در مسیر و در حین صعود تصاویر زیبائی نیز از دوستانمان تهیه می شد .

      به تخته سنگ معروف به تخت سلیمان رسیدیم . برای صرف صبحانه و استراحت توقفی کوتاه داشتیم . در آنجا و در کنار ما دوستان پیشکسوتی همچون آقایان : محمد رحیمی ، سرهنگ صارمی و آقای افقهی نیز حضور داشتند که کلیپی نیز از این عزیزان تهیه شد . لازم بذکر است این عزیزان در زمینه فراهم نمودن امکانات رفاهی در منطقه دوبرار زحمات فراوانی کشیده اند . در حین صرف صبحانه ، برف نیز همچنان به آرامی و به زیبائی در حال باریدن بود . منظره زیبا و دل انگیزی بود . بعد از خوردن صبحانه ، همگی دوستان به راهشان ادامه دادند تا منطقه شن اسکی وینه ، از آنجا به سمت چپ قله دوبرار حرکت کردیم .

       به یال مشرف قله رسیدیم که با صحنه ای زیبا مواجه شدیم . حضور گرگی سرگردان در آنجا که با وجود ما وحشت زده و هراسان سمت صخره ها می دوید .  ما نیز همچنان به صورت ستونی به راهمان ادامه می دادیم . مقدار برفها بیشتر می شد ، تا اینکه به استراحتگاه پائین قله رسیدیم . از آنجا به سمت چپ به سوی یال جنوب غربی حرکت کردیم . بوته ها و درختچه های موجود در منطقه بر اثر بارش برف و وزش شدید باد ، چه زیبا تزئین شده بودند .  واقعأ دیدنی بود .

      ساعت 13:10 دقیقه با وجود کولاک و بارش برف و باد شدید بر فراز قله دوبرار ایستادیم و سرود جاودانه (( ای ایران )) را سر دادیم . و پس از تهیه  عکس گروهی ، از قله به سمت جانپناه سیاهکلاهان حرکت کردیم . همچنان وضعیت موجود ، دوستان را به نبرد زیبائی فرا می خواند .  در ساعت 14 به جانپناه دوبرار رسیدیم . پس از مهیا کردن آتش بخاری ، لحظاتی را در کنار دوستان البرز سبزیمان برای صرف نهار و استراحت سپری نمودیم . دوباره در ساعت 14:45 دقیقه مسیرمان را از سمت صخره های بالای روستای سیاهکلاهان به سمت روستا ادامه دادیم و در نهایت ساعت 16:45 دقیقه ،در روستای سیاهکلاهان ،  حلقه دوستی و اتحاد البرزیان سبز قامت دوباره تشکیل شد . و مسائلی فنی در جهت ارتقاء سطح فنی دوستان عنوان شد . سپس حرفهای آموزنده دوستان و پیشنهادات و انتقادات آنان نیز شنیده شد .

      ساعت 17:55 دقیقه از دوستان خوبمان در خیابان 13 گوهردشت خداحافظی نمودیم .

 

 

 

 

 

 

 

پاینده باد ایران

 مهران کیان