بنام گنبد گیتی ایران زمین ،دماوند پرافتخار

بنام خوبیها،بنام صداقت وبنام البرزسبز

«موفق کسی است که با آجرهائی که به سویش پرتاب میشود بنائی  زیبا ومحکم می سازد»

یا به عبارتی :

«به لاک پشت نگاه کن که برای حرکت نمودن سمت جلو ،سرش را از لاک خود در می آورد»

       گزارش صعود به قله دماوند از ضلع شمال شرقی درتاریخهای 21-22-23 آبان ماه 1392

          سرپرست وراهنما:امامعلی رحیمی ،سرپرست فنی وعقب دار :مهرعلی پیشرویان،سرقدم :   پاشا امیری ،میاندار : مرضیه معظمی ،پشتیبان :مهران کیان ونفرات دیگر شرکت کننده:حمید کمالپور ،ناهید بکائیان  وبهجت ابراهیم زاده

           طی هماهنگیهای بعمل آمده با آقای کیان مدیر محترم گروه کوهنوردی البرزسبزو آقای رحیمی  مدیرمحترم گروه پورا برای یک صعود زیبا در منطقه دماوند،سه شنبه  عصر یک روز پائیزی استان البرز را به سمت منطقه شمال شرقی دماوند ترک نمودیم.آقایان مهران کیان ، احمد محمدی وخانم رها حیدری برای بدرقه تیم آمده بودندوتا لحظه حرکت کنارمان بودند.زحمت حمل ونقل برنامه را آقای فریدونی  راننده خوش برخورد ومنظم  عهدار بودند.هوای ابری منطقه نوید صعودی پر برف را میداد.در جاده هراز مابین تونل هفت وهشت ،تابلوئی بزرگ با عکس دماوند ،روستای ناندر را نشانه گرفته بود.بعداز مسیری پر پیچ وخم به روستای با صفای ناندر رسیدیم آقای صالحی یکی از اهالی آن روستا بود که از قبل اتاقی را برای پذیرائی ما مهیا وقبل از پیاده شدن ما از خودرو به استقبال ما آمدوقرار براین شد که باخودروی ایشان به دامنه کوه دماوند برویم.ساعت 23 شب بعداز صرف شامی سبک مشغول استراحت شدیم وساعت 6 صبح بیدار شدیم تا صعود زیبائی را دردل برفهای جبهه شمال شرقی  آغاز کنیم بعداز صرف املت خوشمزه با دست پخت آقای امیری ساعت 8صبح طبق نظر آقای رحیمی  کوله ها چک وسوار برنیسان شدیم و بعداز طی مسیری کوهستانی به آخر جاده یعنی گوسفند سرا ومنطقه گردنه سر رسیدیم.شیب زیاد مسیر و هوای کاملاَ برفی  ما را به پیکاری جوانمردانه دعوت می نمودمرتب هوا نا مساعد تر می شد ،بعداز ساعتها حرکت در دل برف ،برفی که هرچقدر ارتفاع   می گرفتیم مقدارش بیشتر می شد،بعضی اوقات در میان انبوه برف  ردپای بجا مانده خرس ،مبهوتمان می ساخت ،ساعتمان را نگاه کردیم 14 بعدازظهر بود ،ارتفاع 4000متر بنا به نظر سرپرست ،درهمان جا کمپهایمان را احیا کردیم ،می بایست برفهای زیادی را می کوبیدیم تا مکان مسطحی می ساختیم این کار با موفقیت انجام شد در طول این برنامه آقای کیان بعنوان پشتیبان برنامه  مرتب صعود را پیگیر  می شدند و همچنین آقایان محبی ،نعمت زاده وحامد محمدی  نیز با ما در تماس بودند.در آن هوای سرد یک فنجان چای داغ ،گرمای خوبی را به بدن سرد ما هدیه میداد،هوا روبه تاریکی پیش می رفت بارش برف شدید تر می شد ،گمان می کردیم ،تا صبح چادرهایمان کاملاَ زیر برف محو می شود،به هر حال شب را با تمام دشواریش و حال نامساعدمان بدلیل برودت شدید هوا ،آنهم در یک منطقه کوهستانی وپربرف داشتیم تجربه می نمودیم،به صبح رساندیم ،ساعت 5:45 دقیقه بیدارشدیم تا صعود کنیم ،اما تصورات ما درست از آب درآمده بود،برف زیاد روی چادرومنطقه  ، ترس ریزش بهمن وگم کردن مسیر را درمه غلیظ ،آقای رحیمی را وادار ساخت تا مشورتی با تمامی اعضاءگروه داشته باشد که نتیجه آن مبنی بر صرف نظر کردن از صعود بود پذیرفتیم چرا که برای ما سلامتی مهم تر بود وبا مشورت با پشتیبان ایشان نیز صلاحدید سرپرست را امر مهم دانستند ودوستان را به بازگشت فراخواندند،ساعت 7:30 صبح بود که کاهش ابرها را شاهد بودیم ،که این کار فقط برای نیم ساعت بود چرا که دوباره هوا ابری  شد و بارش برف شروع شد ساعت 9 صبح مسیر بازگشت را پیش رویمان قرار دادیم ،دوبار ه چند ساعت سرازیر شدن در برفهای  انبوه  رأس ساعت 15 در منزل آقای صالحی  واقع در روستای ناندر بودیم و آقای فریدونی نیز حضور داشتند که تأکید داشتند زود برگردیم وبدلیل نداشتن زنجیر چرخ در جاده گرفتار نشویم .بعداز استراحتی در ساعت 17  روستای ناندر را به مقصد کرج ترک نمودیم ودر ساعت 21:30 دقیقه در میدان کرج از همه خوبان این صعود خداحافظی نمودیم و با آقای کیان تماس برقرار شد وپایان این برنامه را اعلام نمودیم.

      «همیشه رفتن به منزله رسیدن نیست ،اما برای رسیدن باید رفت ودر کوچه های بن بست راه آسمان باز است پس سعی کنیم پرواز را بیاموزیم.»

درپایان از تمامی عزیزانی که ما را دراین صعود  یاری دادند مخصوصاَ  ازآقای کیان پشتیبان برنامه تقدیر و تشکر بعمل می آید.

 

دوستدار همه شما خوبان

مهر علی پیشرویان