بنام خدای آفریننده ی دوستهای با محبت

گزارش صعود به قله پهنه حصار در تاریخ 1392/9/29

          سلام به همنوردان عزیزم ،همنوردانی که هرکدومشون استاد وفاداری وگذشت وصبوری   هستند ،همیشه در گفتن ، خوب سخن می گیم ولی در عمل مغایرت زیاد پیدا می شه ، هیچکدوم با هم جور در نمیاد ، اما در گروه محبوب ودوستداشتنی خودمان یعنی البرزسبزمیتونم با جسارت بگم تکیم چرا ، بحث کارهای حفظ محیط زیست وکوهستان پیش میادهمه با عشق کاندید سکانداری کارهای فرهنگی میشن وکارهای زیبا خلق می کنن وهمه با هم برای مرگ عقابی اندوهگین میشن و گریه میکنن وتوکارهای شاد کردن دیگران همه می خندند واز طرفی تو صعودهای فنی با جونشون دست وپنجه می زنندولی خودشونو فراموش می کنند وبه کسانی که کمک نیاز دارن کمک می کنند ، صعود براشون ملاک نیست ، با هم بودن و سلامتی افراد گروه مهمه براشون وحالا می خوام اصل گزارشو بنویسم : روزجمعه ساعت 6صبح از روبروی مسجد جامع کرج حرکت خودمان را به سمت روستای خور واقع در جاده چالوس آغاز کردیم ، برخلاف پیش بینی سازمان هواشناسی کشور کاملاَآسمانی صاف و آفتابی را شاهد بودیم ، ساعت 7 صبح به منطقه مورد نظرمون رسیدیم ، برف قابل توجهی اطرافمان را پوشانده بود و برودت هوا باعث شده بود تا پوشش زیادی را برای مقابله با سرما بکار ببریم ، نفراتی که مارا در این صعود زیبا همراهی می نمودند خانمها : ناهید بکائیان ، بهناز امیری ، هستی خلج ، لیلا عزیزی وآقایان : مهرعلی پیشرویان ، پاشا امیری ، بهزاد فتحی ، دکتر حسین کلامی ، نادر بنفشه ، حسین ذنبق ، علی عباسعلی نژاد و خادم همه شما بنده مهران کیان.

         حرکت ستونی از کنار جوب سیمانی به سمت آبشار یخی خورآغاز شد ، ابتدای برنامه به اهمیت امنیت وسلامتی نفرات تأکید شد وبه حفظ محیط زیست وکوهستان  اشاره شد واز همه دوستان خواسته شد بدون هماهنگی مدیر محترم فنی ، انفرادی حرکت نکنند وفقط یک پاکوب برفی درست شود . با وجود مسیر یخی حاشیه جوب  می بایست احتیاط می نمودیم ، دوباره سیمای درخت تنومند سوخته توسط افراد مخرب طبیعت ، انرژی منفی بود وکسی تحمل دیدن اون صحنه را نداشت وبا گذراز آنجا به ابتدای مسیرقله رسیدیم اولین گروه بودیم که از مسیر یال غربی آبشار یخی به قله صعود میکردیم ، برف وشیب نسبتاَ زیاد محکی بود برای نفرات جدید تیم ، با تعدادی ازاونا صحبت میکردم می گفتند خیلی سخته ، زیر برف پودری بود ولایه نازک روئی یخی وقالبی بود ، حرکت بیشتر به صورت درجا بود تا سمت جلو ، انرژی زیادی تحلیل می رفت ، سوز وسرما باعث می شد صورتهایمان رانیز بپوشانیم وهمین امر در فرآیند تنفسی خلل ایجاد میکرد . برنامه ای بود که همنوردان ما به نواقص ابزار هایشان پی می بردند ،مخصوصاَ کفش ودستکشها ، کمی بالاتر از آبشار روی یال مشرف به قله کولاک می شد ، سرما شدیدتر و دستها عضوهائی بودند که سریع نفر را از پا در می آوردند ، معنی گذشت را در این قسمت از صعود می یافتیم چرا ، دستهای سرمازده وکبود نفرات برای افراد با تجربه علامت خطر بود از وسایل خود می گذشتند تا گرمای دستها را دوباره احیاء نمایند ودر بعضی جاها از گرمای بدن خود بیاریشان شتافتیم ووجود پزشک در تیم ثروتی بود که نفرات سرما وارتفاع زده ازحضورش بهره مند شدند واز خطری جدی نجات یافتند ، خیلی از مسیر صعود را در شرایط بد بالا رفته بودیم ، وضعیت نفرات را جویا شدیم که منجر به تشکیل دو تیم شدیم  نفرات آماده به سرپرستی آقای پیشرویان سمت قله راهی شدند و نفرات ارتفاع زده به سرپرستی بنده با مشورت دوستان مسیر بازگشت را پیش رو قرار دادیم تیم صعود کننده با مشقتهای فراوان به ده قدمی قله رسیدند و به احترام نفراتی که بازگشتند تا آنها به صعود بپردازند از صعود خوداری نمودند ودوباره ایثار واز خودگذشتگی را به مرحله اجرا در آوردند ، گام آهنینان البرزسبزیم به وجودتان افتخار میکنم ودر کنار شما عزیزان اعلام میکنم خوشبخت ترین  کوهنورد منم که شما ها را دارم.

          در ساعت 15:30 دقیقه تیم اول به ما پیوستند و بعداز صرف مقداری نوشیدنی داغ وغذا  سمت خودرو براه افتادیم ودر ساعت 16:45 دقیقه به خودروی گروه رسیدیم وحلقه اتحاد دوباره تشکیل شد وبا شنیدن جملات زیبای دوستان پایان یک روز خوب را اعلام ودر ساعت 17:35 دقیقه در میدان  اصلی کرج از همه خوبان خدا حافظی نمودیم .

«همیشه صعود به قله ها ملاک نیست ،بلکه بایستی ابتدا خویشتن را صعود نمائیم»

 

پاینده باد ایران

مهران کیان