به نام یگانه هستی بخش

صعود به قله عظمیه در تاریخ 1393/03/23

    شروع حرکت ساعت 6:10 دقیقه صبح روز آدینه از پای کوه عظیمه ، طبق قرار قبلی با هماهنگی آقای کیان جمعه دیگر وصعود زیبا با همنوردان البرز سبز به قله ای که بر فراز شهرمان قامت بر افراشته را در نظر گرفتیم، دوستانی که مارا در این صعود همراهی کردند آقایان : مهران کیان ، مهر علی پیشرویان ، محسن چاوشی ، پاشا امیری ، سید جواد سید حسینی ، حمد اله شاه مرادی ،بهزاد فتحی و خانمها : هما دولتی، شکوفه مجتهد زاده ، ناهید بکائیان ، زینب جاوید ، زینب سلگی وهستی خلج

    سرپرستی این صعود بر عهده ی آقای کیان ، مدیر فنی آقای پیشرویان با سرقدمی آقای امیری و عقبداری  آقای سید جواد سید حسینی  بود .

       حرکت خودمان را از یال ضلع غربی به سمت دو راهی بانوان ادامه دادیم .همه چیز در نگاه اول سخت و تکراری به نظر می آید ، دشوار وطاقت فرسا ، اما همینکه اولین قدم ها را برمی داریم سختی ها آسان و سنگینی ها سبک می شوند و همین مسیر به ظاهر تکراری با انرژی همنوردان بسیار دل انگیز و مفرح می شد ، وزش نسیم خنکی که نوازش مان می داد بر توانمان می افزود .  در مسیری که طی می کردیم کوهنوردانی را می دیدیم که آمده بودند روزی زیبا را در دامن طبیعت رقم بزنند . ساعت 7:45 دقیقه را نشان می داد که بر فراز قله ایستادیم . همه دوست دارند که بر قله بایستند اما غافلند که همه شادیهاو غرور  وقتی رخ می دهد که در حال بالا رفتن از کوهی هستند. اولین و آسانترین آنها رهایی از دنیای پشت سر است و ملحق شدن به سکوت و آرامش طبیعت . صبحانه ای  را بر سر سفره مهر ومحبت به پا کردیم ، صبحانه دلچسبی میل نمودیم که آقای محبی به ما پیوستند و پس از استراحتی کوتاه و شنیدن گفت وگوی زیبای همنوردان آماده بازگشت شدیم . با پیشنهاد دوستان همنورد وموافقت آقای کیان دو مسیر برای بازگشت تعیین شد گروه اول به سرپرستی آقای پیشرویان همان مسیر صعود را در پیش گرفتند و گروه دوم به سرپرستی آقای کیا ن مسیری جدید و زیبا را در پیشرو گرفتیم .در بین راه آقای کیان به معرفی گیاهان دارویی و طریقه استفاده و کاربرد های آنها توضیحاتی ارائه دادند .  به مسیر باغ سرهنگ واقع در شمال غربی روستای پورکان  رسیدیم ،مسیر زیباتر شده بود و برای اینکه از محیط بکر آنجا لذت بیشتری ببریم توقف کوتاهی داشتیم و میهمان دمنوش آقای کیان شدیم ، دمنوشی گوارا که با آن مناظر زیبا قدرتی مضاعف به جانمان بخشید . همچنین در طی مسیر ازتوت و شاه توت های شیرین نیز بی نصیب نماندیم . مسیر را ادامه دادیم و سرانجام ساعت 15:10 دقیقه میهمان آقای محبی در منزل گرم و صمیمی شان شدیم  وپایان یکروز خوب وبه یاد ماندنی را اعلام نمودیم به امید روزها و صعود های زیباتر .

گزارش دوم:

   مسیر بازگشت بسیار سخت برای خانمهای جدید گروه بود ، در نهایت از مسیر دوراهی بانوان به سمت چپ یعنی چشمه حرکت کردیم نرسیده به چشمه آقای محبی که از صخره های وسط برای جمع آوری گلهای خشک رفته بود با صدای بلند فریاد می زد کمک ، من به همراه آقایان امیری و سید جواد سیدحسینی به سمت قله حرکت کردیم در مسیر دوازده نفر از نوجوانان که در صخره گیر کرده بودند با کمک دوستان البرز سبز نجات پیدا کردند ، در مسیر کمی هم به آنها  آموزش  دادیم وسپس به همراه دوستان دیگر به سمت خودرو حرکت کردیم وپایان برنامه اعلام گردید.

«بزرگترین خوشبختی این است که خداوند آنقدر عزیزت بدارت که وجودت آرام بخش دیگران باشد .»

تهیه گزارش اول : هستی خلج وگزارش دوم: مهر علی پیشرویان