بنام خدای طبیعت و زیبائیها

«نگران فردایت نباش، خدای دیروز و امروزت؛ فردا هم هست. خوشبختی یعنی نگاه خدا.....»

   طبق روال همیشگی پیامکی از طرف سرپرست گروه آقای کیان : برنامه گلگشت به روستای وارنگه رود در جاده دیزین.

   عزیزان و مهمانان شرکت کننده: آقایان مهران کیان، مهرعلی پیشرویان،حسین بیگی، مرتضی محمدی،محسن پا چاووشی، حمیدرضا پا چاووشی، محمد حمزه زاده، پارسا زندی . خانمها: زینب سلگی، شکوفه مجتهدزاده، ناهیدبکائیان، هستی خلج، زهرا توحیدی، هاجرکیانی

   دره وارنگه رود در بین استانهای البرز و مازندران واقع است. طول دره حدود 7 کیلومتر است. دره وارنگه رود دره ای زیبا و عریض است که طولانی ترین و در عین حال زیباترین مسیر صعود به قله آزادکوه می باشد و در منطقه حفاظت شده البرز مرکزی سازمان محیط زیست قرار گرفته است. منطقه پوشش گیاهان متنوعی دارد، گیاهانی هم چون شبدر وحشی، ترشک، بومادران، جعفری وحشی و قارچ های بسیار بزرگ و گلپر و در فصول مختلف سال شاهد حیوانات گوناگون مانند بز، قوچ، میش و حتی خرس های قهوه ای و خاکستری در این ارتفاعات دیده شده است. در باره تاریخچه روستای وارنگه رود گفته می شود که تقریبأ صد سال پیش حدود ده خانوار در این روستا زندگی می کردند ولی در یک برف سنگین همه به غیر از سه نفر قربانی شدند و این سه نفر بعد از یک مهاجرت، مجدد به روستا برمی گردند و پایه جدید اسکان در این دره زیبا را می ریزند. در دامنه

کوهها چشمه های آب معدنی بسیاری این فضا را لطیف می کند. رودخانه وارنگه رود، رودخانه دائمی و بسیارحیاتی است. این رودخانه از دامنه های غربی ارتفاعات پالون گردن و رستم چال سرچشمه گرفته و پس از عبور از روستای وارنگه رود در سه کیلومتری جنوب این روستا پس از عبور ار زیر پل جاده ارتباطی ( ولایت رودـ دیزین) با رودخانه ولایت رود یکی شده و رودخانه کرج را تشکیل می دهد. ماهی قزل الای خال قرمز از ماهیان با ارزش این رودخانه است.

روز جمعه 1393/05/31 ساعت 5:30 دقیقه از روبروی مسجد جامع کرج به سمت جاده چالوس به راه افتادیم. جاده چالوس در زمره زیباترین جاده های گردشگری کشور محسوب می شود. این جاده پر از چشم اندازهای زیبا اعم از سد امیرکبیر، کاخ شهرستانک و تونل های متعدد است،این جاده اخیراًدر معرض آلودگی محیط زیست ،تخریب توسط افراد سود جو وگردشگر نماها می باشد. بعد از رسیدن به دو راهی جاده چالوس و دیزین از سمت راست وارد جاده دیزین شدیم. که بعد از طی مسافتی قبل از ولایت رود و درست بعد از ساختمان محیط بانی به سمت چپ  جاده روستای وارنگه رود را در پیش گرفتیم. درانتهای روستا دقیقاً رد مسیر مخالف جریان آب مسیر دره کاملأ مشخص بود.بعد از پیاده شدن از خودروی گروه کمی نرمش کردیم ،در حین نرمش در تپه ی بالای روستا گله بزرگی از بز کوهی در آرامش کامل مشغول چرا بودند واین آرامش را کسانی فراهم کرده بودند که روح وفیزیکشان را در خدمت به طبیعت گذاشته بودند عزیزان محیط بان که شبانه روز حفظ مناطق حفاظت شده را رسالت خود می دانند وبا تعداد کم نفراتشان در خدمت محیط زیست هستند .خلاصه خودمان را برای یک پیاده روی آماده کردیم. حرکت را در دره وارنگه رود به سمت شرق و در مسیر پاکوب کنار رودخانه ادامه دادیم. مسیر دره کاملا هموار بود و شیب محسوسی نداشت. هوای آفتابی به همراه نسیم خنک و صدای آب رودخانه وصف ناپذیربود. همه دوستان خوشحال از حضور در این برنامه از پستی ها و کناره های رودخانه می گذشتند و همگی محو زیبائیهای منطقه شده بودند. پس از پیمودن مسیر زیر آفتاب در زیر درختان بید کهنسال سایه ی مناسبی برای محل استراحت مهیا کردیم. بعد از صرف صبحانه و خوردن چای ،عده ای از دوستان به پیاده روی در کنار رودخانه ادامه دادند . آقایان کیان و آقای پیشرویان صخره نوردی و حمایت با طناب را به بقیه عزیزان آموزش دادند. بازهم آقای پیشرویان با بساط جوجه کباب همه را شرمنده کردند .بعد از خوردن ناهار عده ای از دوستان به استراحت پرداختند و عده ای هم به گپ و گفت مشغول بودند . بالاخره ساعت 5 وسایلمان را جمع کردیم و به سمت روستا در یک ستون منظم به راه افتادیم . دیدن گله گوسفندان در کنار رودخانه زیبایی خودش را داشت. سپس در کنار خودروی گروه حلقه دوستی زدیم و همه دوستان نظرشان را در باره برنامه اعلام کردند و برای یکدیگر آرزوی هفته ای شاد داشتند. در بین راه در منطقه آسارا همگی بستنی مهمان آقای کیان بودیم. آنقدر بازی و شادی در مینی بوس برقرار بود که اصلا متوجه طولانی شدن مسیر نشدیم. بالاخره ساعت 20 همگی در میدان آزادگان از هم خداحافظی کردیم به روزهای بهتری راآرزو نمودیم.

«خدای مهربانم! از امروز تمام مشکلاتم را با مداد و نعمتهایم را با خودکار می نویسم! می دانم که مشکلاتم را با پاک کن مهربانیت پاک خواهی کرد

                                                                                                                 تهیه گزارش: هاجر کیانی