بنام خدا

برنامه این هفته صعود به قله بیجی کوه ( عظیمیه)

کوه عارف ترین موجود در عالم آفرینش است و خداوند می فرماید کوه را همدل و هم جان حضرت داود می کند تا با او نغمه سرایی کند. به قول مولانا:

جـسم خـــاک از عشــــق در افلاکــ شـد      کــوه در رقــص آمــد و چــالاک شــد

بیجی کوه با ارتفاع 2502 متر در عظیمیه کرج . بیجی به معنی خشک و بی گیاه

عزیزان شرکت کننده: آقایان مهران کیان، امیرعلی مدیری، مجید فصیحی، سپهر عبدی،هادی علی محمدی  ،  خانمها: مریم رنجبر، فهیمه علی محمدی، سولماز علی محمدی، سبا ارکی، هاجر کیانی

پیش بینی برنامه این هفته صعود به قله سنج در منطقه برغان بود که گویی بر خلاف برنامه ریزی ها، قله ی بیجی در منطقه عظیمیه آغوش عظیم خود را بر گروه ما گستراند. نقص فنی ماشین گروه خود بهانه ای شد بر این مهمانی.

طبق قرار همگی سر ساعت 6 در میدان آزادگان به هم ملحق شدند و با اتومبیل های شخصی به پای کوه عظیمیه رفتیم. پس از کمی نرمش و آمادگی سازی روح  و جسممان از سمت دیوار چین یال شرقی در یک ستون منظم به سرپرستی آقای مهران کیان ، سرقدم هاجر کیانی، عقب دار مجید فصیحی به سمت قله حرکت کردیم. به جهت وجود اعضای جدید سرپرست تصمیم به این امر گرفت تا با احتیاط بیشتر حرکت کنیم و قدمهای منظم برداریم تا همه یکپارچه صعود کنیم. بر خلاف سوز و سرمای زیاد هوا، شوق رسیدن به قله در کنار دوستان صمیمی با وجود گرمشان ما را در رسیدن به اوج کوه یاری کرد. بعد از کمی پیمایش حدود ساعت 9 صبح برای صرف صبحانه در سینه کش یال شرقی توقف کوتاهی داشتیم. در این بازه یکی از همنوردان به علت ضعف عضلات توان ادامه ی کوهنوردی را نداشت بنابراین با مشورت تیم یکی از آقایان گروه با ایشان به سمت چشمه برگشتند. به راه ادامه دادیم که در این بین با یکی از پیش کسوتان کوهنوردی آقای شاهمرادی برخورد کردیم که ایشان افتخار دادند بقیه مسیر با هم همراه شدیم. در چند قدمی قله گروه های دیگر محفلی از بزم و شادی به راه انداخته بودند ما هم در کنار آنها استراحتی کردیم . بالاخره به قله رسیدیم ، تبریک و چند عکس یادگاری و بازگشت از قله. در مسیر بازگشت در محل همیشگی حلقه ی اتحاد زدیم و دوستان هر یک فراخور برنامه جمله ای بیان کردند. خسته تان نمی کنم به چشمه رسیدیم و به دوستانمان پیوستیم. خوان گسترده ای از غذاهای متنوع خانگی با چاشنی مزاح و خنده ، گرمی و صمیمیت گروه را دو چندان نمود. ناگفته نماند که خانواده علیمحدی نقش بسزایی در این سفره مجلل داشتند. بعد از صرف ناهار و کمی استراحت آموزش آغاز شد. توضیحات کامل در باره طناب حمایت ، انواع گره ها و چگونگی حمایت همنورد از صخره به طور عملی توسط سرپرست گروه انجام گرفت. حدود 30 دقیقه آموزش داشتیم که نفرات گروه هر یک گره های آموزش داده شده را اجرا کردند. سپس از جمع آوری لوازممان راه برگشت را در پیش گرفتیم. این برنامه نیز بر تجربیاتمان افزود و در آخر از هم خداحافظی کردیم تا دیدار بعد.         

    "موفق باشید. "

قدر لحظه های با هم بودن را بدانیم و این لحظه ها را دوست داشته باشیم.

تهیه گزارش : هاجر کیانی