گزارش برنامه سفر به دشت لار

منطقه حفاظت شده پارک ملی لار

ساعت 6 صبح از کرج به سمت تهران حرکت کردیم از تهران به منطقه جاده هراز کیلومتر75 شرق تهران رسیدیم که این منطقه از زیباترین نقاط گلگشتی یک روز ، برای ماهیگیری و شنا ، پیاده روی و دیدار از قله دماوند بام ایران می باشد رسیدیم: ما در اواسط راه آبگرم رینه به سمت دشت های شمالی دریاچه لار راه افتادیم به این تصور که مسیر دارای چشمه و آب می باشد که این امر کاملا برعکس اتفاق افتاد ، ساعت 9:30 صبح در منطقه ای سرسبز و کاملا زیبا با وجود شقایقهای وحشی چشم انداز زیبایی از قله بزرگ 5671 متری دماوند خودنمائی می کرد را مواجه بودیم . پس از استراحت کوتاه ادامه مسیر ما به سمت شمال شرق دریاچه به راه افتاده بودیم که پس از 2 ساعت احساس کردیم که مسیر بدون آب و استراحت گاه می باشد . با تشکیل تیم تحقیقی و شناسائی یک نفر به سمت دره های مجاور حرکت نمود که متاسفانه با خبر نگران کننده نبود آب و مسیر دشوار برگشت و بنده بر حسب وظیفه و مسئولیت سنگین ، به شخصه تصمیم به جستجو در منطقه شدم که پس از یک ساعت از غرب مسیرمان که آب وجود داشت با راهنمائی افرد حاضر در گروه آنها را به سمت غرب هدایت و پس از 8 ساعت پیاده روی و گرمای طاقت فرسا به منطقه عشایر نشین رسیدیم که با پذیرائی گرم آنها و استراحت کوتاهی در چادرهای آنها ، دوباره مسیر را با یک دستگاه نیسان به سمت جاده دریاچه ادامه دادیم . اواسط جاده دریاچه از نیسان پیاده و با نظم خاص کناره جاده آسفالتی مسیر به سمت دریاچه حرکت کردیم .

پیاده روی تا جلوی نگهبانی سازمان آب دریاچه ادامه پیدا کرد . از آنجا تا ورودی دریاچه و پارک ملی لار 3 کیلومتر جاده خاکی راه باقی بود که دوباره یکی از نیسانهای ساکن منطقه با حمل بار و خانمهای گروه به ورودی دشت لار رسیدیم . بنده با صحبت کردن با افراد محیط بان و معرفی نفرات اهداف خودمان را توضیح دادیم که با استقبال گرم مواجه شدیم و آقای میرزا کرمی سرمحیط بان پارک ملی لار با در اختیار گذاشتن دو اتاق برای استراحت و شب مانی این کار صورت گرفت شب سردی را تا صبح سپری نمودیم لازم بذکر است ما فقط برای شناسایی منطقه رفته بودیم که در آینده برنامه ای نمادین داشته باشیم که با ورود افراد زیاد با وسایل نقلیه به صورت کوتاه و موقت ما برنامه فرهنگسازی را در ابتدای ورودی پارک اجرا نمودیم که با اهدای کیسه های زباله به هر خانوار و توضیح در مورد پارک ملی لار شرایط سالم نگه داشتن محیط صحبت شد و استقبال خوبی از هموطنان خوبمان می شد که سپس به کناره دریاچه حرکت نمودیم و در انجا استراحتی کوتاه در حاشیه رودخانه ورارود داشتیم پس از چند ساعتی مسیر برگشت را از دشت آویشن ادامه دادیم و با جمع آوری مقداری آویشن به جای اولمان محیط بانی دشت رسیدیم در آنجا کلیه افراد مشغول استراحت شدند و ما نیز با افرد و هیئت گروهمان جلسه ای را با محیط بانان انجا تشکیل دادیم در این جلسه به مواردی مهمی اشاره شد

مشکلات محیط بانان شامل بود از : 1- نفرات کم آنها به طور مثال شش نفر برای مساحت چهل کیلومتر محیط حفاظت شده و جالب تر از همه این نفرات به صورت 18 ساعت بدون استراحت مشغول محیط بانی و 12 ساعت استراحت داشتند که از این 12 ساعت 6 ساعت مسیر رفت و برگشت محیط کار به منزل می باشد که در هیچ جای دنیا قانون کار بدین صورت مشاهده نشده بود که با مبلغ 450000 تومان ماهیانه خدمت می نمایند

2 ساخت و سازهای غیر مجاز حاشیه دریاچه که با همت والای آقای میرزاکرمی سرپرست محیط بانی تا 95% درصد این کار غیر قانونی جلوگیری گردیده است .

3 . کنترل محیط با دشواری کامل نداشتن ماشین های محیط بانی اگر یک دستگاه ماشین دچار مشکل گردد هیچ گونه وسیله ای برای گشت در منطقه نخواهد بود .

4 . ورود دامداران در منطقه که بی نظمی خاصی را در منطقه حاکم نموده است و مهمتر از همه سمومی که برای از بین بردن کنه و غیره ... استفاده می شود از طریق دامها به رودخانه انتقال و به این واسطه موجب از بین رفتن ماهیان رنگین کمانی قزل آلا و دیگر آبزیان می گردند .

5 . مشکل بعدی افراد رسانه ای که به محیط مراجعه می نمایند به جای اینکه معضلات را منعکس نمایند فقط برگه های توبیخی را برای این قشر زحمتکش از طریق سازمان مربوطه شان ( اداره کل محیط زیست استان ) ارسال می نمایند که جای تاسف می باشد که با گزارشات غیر واقعی ذهنیت و چهره نازیبائی را از این عزیزان به دید و سمع عموم می رساند و جالب تر از همه سازمان محیط زیست با وجود مشکلات چرا گوش به حرف این رسانه ها می دهند .

6 . نداشتن پایگاه نیروی انتطامی که هر روز افراد غیر قانونی برای صید شکار و ماهیگیری مراجعه می نمایند و نکته مهم امنیت گردشگران در منطقه .

7 . نداشتن پایگاه امداد و نجات که با وجود جمعیت گسترده در منطقه و آسیب های موجود اعم از ورزش های کوهستانی ، شنا و دوچرخه سواری مشکل قابل توجهی بوده است .

در پایان مقرر گردید برنامه ای گسترده در زمینه اشاعه فرهنگ اصیل ایرانی ، برنامه های فرهنگ سازی و آموزش های همگانی به صورت مشترک در این پارک ملی انجام گردد .

توضیحاتی در مورد جغرافیائی پارک ملی لار :

پارک ملی لار در میان رشته کوه های البرز مرکزی هم جوار با قله سربه فلک کشیده دماوند قرار گرفته است و شامل بخشهای متفاوت و زیبائی نظیر دشت و رودخانه و دریاچه و کوهستان می باشد که هر کدام از این ویژگیها برای هر انسان طبیعت دوستی جذاب و دیدنی است به علت وسعت زیبائی و همچنین نزدیکی آن به کلانشهر تهران در بین دوستداران طبیعت بسیار معروف گشته و هر ساله خیل مشتاقان به طبیعت خصوصا ماهیگیران در فصل مجاز را از سراسر ایران به منطقه می کشاند پارک ملی لار به لحاظ موقعیت جغرافیایی خاص خود دارای آب و هوایی تقریبا کوهستانی و مرطوب می باشد که این امر سبب گشته داری پوشش گیاهی و جانوری خاص و شگفت انگیز شود و اخیرا با مصوبات جدید به عنوان پارک ملی به ثبت رسیده است با وجود ماهی قزل آلای خال قرمز که نادرترین گونه های آبزی جهان به شمار می آید در رودخانه ها و دریاچه سد لار دلیلی بر این مدعا ست .

سد لار :

از نوع خاکی به طول تاج 2500 متر می باشد این سد بر روری رودخانه لار با سطح حوزه آبریزی مساحت 675 کیلومتر مربع و با متوسط جریان آب سالانه به میزان 481 میلیون متر مکعب در بخش جنوبی استان مازندران و در فاصله 75 کیلومتری شمال شرقی شهر تهران و 100 کیلومتری جنوب غربی آمل واقع گردیده است .

از هشت رودخانه آب این سد تامین می شود عبارتند از : 1 . لار بزرگ 2 . لار کوچک 3 . آب سیاه پلاس 4 . آلروم 5 . آب سفید 6 . پهنک 7 . امام پهنک 8 . دلی چای .

در پایان از کلیه عزیزانی که ما را در این سفر همراهی نمودند ، همنوردان خوبم در NGO جمعیت البرز سبز و جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست و آقای همدانی و خانم همدانی کمال تشکر را دارم .

پاینده باد ایران                                        با تشکر مهران کیان