بسمه تعالی

           گزارش صعود زمستانی به قله 4050متری کهاردر تاریخ جمعه16/10/90

با توجه به فراخوان روز سه شنبه تعداد15نفر شرکت کننده به نامهای :آقایان مهران کیان،محمد دولتی،نادر بنفشه،حسین بیگی،سجاد جعفریان،آزادصدغی،محمد رضامحمدی،سعیدی وخانمها:زینب جاوید،زهرا جاوید،اسماء کمالپور گروه کوهنوردی البرز سبز رابه سر پرستی آقای بیگی وراهنمائی مهران کیان تشکیل  می دادندوآقایان :علی پیشرویان،حسن سلطانی،خیراله اصلانی،حقیقی گروه پورا وعقاب الموت را به سرپرستی آقای پیشرویان تشکیل می دادند،در ساعت 5:30صبح توسط یکدستگاه می نی بوس به سمت روستای کلوان براه خود ادامه دادیم،تااینکه ساعت 6:50دقیقه به روستای موردنظر رسیدیم در آنجا توسط سرپرستها سرقدم آقای بنفشه میاندار آقای دولتی ،عقب دار آقای سلطانی ،گروه به راه خود ادامه داد با برف زیادی ابتدای کا رمواجه شدیم،بعضی از جاها بدلیل اینکه یال کوه بوده مسیر وزش باد بود ،کاملاَسفت ویخ زده وتردد را با مشکل مواجه می نمود،لازمه کار کمی احتیاط بود،خلاصه ساعت 10:45به ارتفاع 3200متری جانپناه کهار رسیدیم،درآنجا گروه برای استراحت کوتاه وصرف صبحانه توقفی کوتاه داشت دراین فاصله عکسهای یادبودی بابنرهای گروه واعضاءگرفته شدسپس باصلاحدیدسرپرستها به صورت دوتیم درآمدیم،تیم اول عازم قله شدوتیم دوم در جانپناه ماند،نفرات چونکه بتوانندراحت تر صعود نمایندکوله هایشان را بعدازاینکه لوازم مورد نیاز را برداشتند در جان پناه باقی گذاشتند وبراه خود ادامه دادنددر ارتفاع 3700متری کوه شروع به نوازش ما یا به عبارتی شوخی کردن را آغاز کردبرفهای ریز را به پیکر ما می پاشیدومی خواست تحمل ما رابیازماید،کولاک شدید،بوران قابل وصف نیست ،عزیزانی که دراین صعود بودندمی توانند قضاوت نمایندواقعاَآزمون خوبی بودتا اینکه در ارتفاع 3900متری یکی از خانمهای گروه داشت ارتفاع زده می شد باعلائمی نظیر حالت تهوع ،سستی وسرگیجه وبرای اینکه به مشکل برنخوریم به اتفاق راهنمای گروه مجبور به بازگشت سمت جانپناه شدنددر بین راه کوهنوردان کلوپ دماوندتهران وگروه اسپیلت تهران نیز حضور داشتندوخلاصه شرایط به حدی دشوار بود وگروه توانست با سماجت کامل قله 4050متری کهار را آنهم در شرایط  فوق العاده حساس در ساعت14:40دقیقه صعود نماید وجالب این بودبرای ثبت عکس به حدی هوا سرد بود بنر هایخ زده بود وبا سختی موفق به این کار شدیم.در ساعت17کنارخودروحاضربودیم وساعت 18نیز درمیدان کرج از دوستان خداحافظی نمودیم.ویک روز خوب وبه یادماندنی راباصعودی موفق درپرونده عملکردگروه ثبت نمودیم ،دراین جا به ذهنم رسیدتا چند مطلبی رابا چیزهائی که شاهدش در این صعود بودم راعرض نمایم:

برقامتش برف را دیدم..........زانو زدمو بوسیدم........چه باشکوه است،پایکوبیمان دررقص برف........!

جشنواره ای از زیبائیها،شکوه وبازیگوشی ابرها آغاز می شوند.............

چون نشستن برفرازکوه هارادوست دارند.......

گوئی آسمان رابه زمین میدوزند،.......اینجا آسمان نزدیک است وفاصله ای وجود ندارد....

حضور ابرها راحس می کنی وبرروی آنها راه می روی...............

شوق پرواز بالهایت را بازمی کند.....ایستاده دراوج به اوج می رسی......

باد زوزه کشان ذره های بلورین برف رابه آسمان پرواز می دهدوشلاقش رابربدنمان می کوبد وسیلی زنان صورت گرممان را نوازش می کند......

ازچهره ی مامجسمه ی یخی می سازد...........

رقص برفووو  شوق رفتن تارسیدن.............برفرازش فاتحانه عشق ورزیدن.......

                         قصه برف است وووزمستان است وووبس

 

نکات مهم:مسیر کاملاّفاقدپوشش آنتن دهی موبایل می باشد،پاکوبه ها لغزنده،مسیر دارای پرتگاه می باشد.

همراه داشتن لوازم ازقبیل:باطوم،کفش مناسب،پوشاک مناسب،آب برای صعود به قله،وسایل کمکهای اولیه مواد غذائی قندی ،هد لمپ الزامی میباشد.

                             باتشکر              پاینده باد ایران          مهران کیان