بسمه تعالی

گزارش برنامه صعود فنی به قله اشترانکوه استان لرستان درتاریخ13/3/91

این برنامه  با توجه به اهمیت بالائی که داشت در ساعت 6:10دقیقه صبح از محل دریاچه گهربه سمت دیواره های بلندقله گل گهر،سن بوران به حرکت درآمدیم:

 .

نفرات شرکت کننده:

مهران کیان،سجاد جعفریان،حسین بیگی،فرشته رهبر،لیلاباقری

 بعداز گذشتن از کنار چادر های طبیعت گردان مسیر رااز قسمت شمال غربی دریاچه ادامه دادیم تااینکه به قسمت جنگل درختان افرا،بلوط،زغال اخته ،بادام کوهی ،نسترن ،اورس ودرختان دیگر رسیدیم با صحنه دلخراش تخریب طبیعت وقطع درخت تازه آلو وحشی مواجه شدیم،با خود فکر کردیم که اگر این روند ادامه پیدا کند درسالهای آتی خبری از جنگل وطبیعت زیبای گهر واشترانکوه نخواهد بود ،براه خود ادامه دادیم تااینکه به قسمتی رسیدیم که شن وماسه های فراوان عرض تنگه پای اشترانکوه را پوشانده بود ،دره ای سرسبز اما خبری ازآب نبود کمی به سمت جلو حرکت کردیم دیواره های بلند صخره ای دیدن آسمان را برایمان محدود کرده بود با گذشتن از آنجاخلاصه صدای آب خروشان به گوشمان رسید وتازه متوجه شده بودیم چرا ابتدای دره آب نداشت ،دلیلش این بود که آب زیر شن وماسها فرو میرفت درطول مسیر جریان آب بیشتر می شد،پوشش گیاهان ازقبیل گلپر،گزنه،پونه ،انواع سنبلها،کنگرکهای آبی ودرختان اورس،بید وحشی ودرخت جاروچشم انداز زیبائی از طبیعت بکررا برایمان مهیا کرده بود،گذشتن از کنار جوب آب خاطره نستون را برایمان زنده میکرد،تقریباَ شبیه آنجا بود ،به جائی رسیدیم که ساعت 8:30 دقیقه بود دشتی از ریواسهای آبدار ترش ،باجمع آوری مقداری ریواس براهمان ادامه دادیم،دره به سه راهی تبدیل شد ،سمت راست منظره زیبای آبشاردوقلوی نه چندان بزرگ وسمت چپ که بر بالای آن آبشاری زیبا وپله کانی داشت حرکت کردیم،کمی پائین تر از آبشار کنار تخته سنگی ،برای خوردن صبحانه واستراحت توقف نمودیم،ساعت 9:10 دقیقه مسیر شن اسکی کنار آبشار را انتخاب نکردیم،چرا که عبور از آن واقعاَ ریسکی جالب نبود ،چون شن اسکی فوق شبیه صفحه ای صاف وصیقل داده که بر روی آن مقداری ساچمه رها کرده باشند فوق العاده خطر ناک بود،بنابراین قسمت غربی شن اسکی، صخره ای بود با شیب تند که همگی دوستان به صورت دست به سنگ مسیر را به سمت بالاحرکت میکردیم،در طول مسیر در لابه لای صخره هادرختان کهنسال اورس به چشم می خورد،مابین آنها درختان بزرگ که گرفتار شعله های آتش شده بودند چند سئوال را در ذهن مابه وجود آورد که آیا کار بشر می باشد یا خیر؟باکمی دقت کردن متوجه شدیم درختانی در قسمت صخره های دشوار دچار این مشکل شده اندوازطرفی چون درخت اورس در داخل بدنه خود نوعی ماده نفتی دارد که براثر حرارت زیاد شعله ور می گردند ،ونمی توانست کار انسان باشد.تنه های سوخته درختان سوژه ای شده بودندبرای تهیه عکس گروهی ،خلاصه مسیررا ادامه دادیم ،چیزی توجه ما را به خود جلب کرد،شبیه سنگی ایستاده بود ،کمی جلوتر رفتیم باقیمانده بدنه در خت کهنسال اورس بوداز آن هم عکس گرفته شد،مسیر کاملاَصخره ای بود  با احتیاط به یال غربی آبشار رسیدیم به قله گل گهر وسن بوران نزدیک می شدیم دونفر از همنوردان اجازه خواستند از ادامه مسیر صرفه نظر کنند  این کار صورت گرفت ودر زیر سایه درختی مشغول استراحت شدندوتیم بعدی به سرپرستی آقای کیان مسیر را ادامه دادند هر چه جلو تر می رفتیم سنگینی مسیر رعب ووحشت به دلمان راه می داددرجائی که صخره هایش جدی بودندکمک گرفتن از سنگها مساوی با زخم شدن پنجه ها بود انگار نمی خواستند ما جلوتر برویم به دیواره ای رسیدیم که می بایست از ابزار کمک می گرفتیم ،کوچکترین خطا منجر به حادثه ای می شد که قابل تحمل نبود ،طبیعتی خشن ،طبیعتی که به درختان سالخورده ی خودش هم رحم نکرد،صخره ها به صورت پازل کنار هم چیده شده بودند.اشتباهی کوچک نفر را گیم اور میکرد ،خلاصه به جائی رسیدیم که بنام کوله لایوکوچک تر از سن بوران بود بر فرازش گهر بزرگ شبیه حوض آبی بود ،خیلی آرزو داشتیم سن بوران راصعود میکردیم ولی تنها گذاشتن دونفر از همنوردانمان در ارتفاعی نا آشنا کار جالبی نبود ،قله گل گهر کمی بالاتر بود ،وقله کوله لایورا حتماَ می بایست از یک شیب تند سنگلاخی وصخرهای طی می کردیم بعضی جاها طناب انفرادی بدادمان رسید ونفرات را از دیواره ها با کمک طناب هدایت می کردیم ،خلاصه برای اینکه فرصت را از دست ندهیم با دشواری تمام مسیر برگشت را ساعت 11:40 دقیقه به سمت نفرات باقی مانده براه افتادیم ،به جائی رسیدیم که به صورت قیفی شکل بود ،برف زیادی از زمستان به جا مانده بود ،کمی دورتر شن اسکی بزرگی بود که از آن باید عبور میکردیم ،تمام حواسها به گامهایمان بودمبادا اشتباهی صورت پذیرد،سنگهای زیادی از زیر پاها رها می شد ،سنگهاپودر می شدند ،حساب کنید اگر کسی از آنجا سقوط میکرد چه می شد،بهر حال از سختی ها به سلامت عبور کردیم،آقای کیان به دونفر از همنوردان که مشغول استراحت بودند پیوست ،بهمراه دوستان به زیر آبشار رسیدیم تمامی نفرات در صحت وسلامتی کامل به سر می بردند،آبی به دست وصورت زده شد ،مسیر را به سمت دریاچه ادامه دادیم دراواسط راه برای صرف ناهار توقفی  کوتاه داشتیم،بعد از نیم ساعت ،دوباره براهمان ادامه دادیم در لابه لای درختان سبز، درخت تنومندی که خشونت محیط ومنطقه ،چهره ای سوخته از آن باقی گذاشته بود ،بازهم امید وار بود وخود نمائی میکرد ودر طرفی دیگر در بلندای صخره ای درختی بزرگ به پای درختی جوان افتاده بود والتماس میکرد که از سقوطش جلو گیری کند ،روز جالبی بود ،آفتابی وگرم ،صخره ای ،خشن وبکر ،هوایش معتدل کوهستانی،خوشبختانه از آلودگی خبری نبود،پرتگاه های بلندی داشت ،امتحانی خوب برایم بود ،شما بگوئید نمره ام از این همه سختیها چندبود زمانی که دوستانم همگی سلامت بودند ودلهایشان شاد،بگذریم ساعت 15 به دیگر دوستانمان در کنار چادر ها ملحق شدیم با دیدن کلیپ برنامه در صورت امکان تشویقمان کنید.     

.

 کمیته صعود ها ورزشی برای تمامی همنوردان صعودبه قلل مرتفع را آرزو می نماید.

 

                                                                 

 

                                                                              پاینده باد ایران

                                                                    گروه البرزسبز