بنام آفریدگار کوهها

(( السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک ))

گزارش برنامه صعود فنی به قله 3019 متری پورآ در تاریخ1391/9/3

     باز جمعه ای دیگر و زمان دیدار با دوستان همنورد ، برای یک صعود فنی و زمستانی ، اما این بار با دفعات گذشته کمی متفاوت بود ، چرا که از بدو اجرای برنامه صحنه هائی از عزا و ماتم ، در شهر و خیابانهای شهر حاکم بود . گودال خون ، و نماد پیکر شهدای کربلا ، در کنار سینما هجرت ، جلب توجه می نمود . سر در خانه ها و تکیه ها ، بیرق های سبز و مشکی عزای سالار شهیدان بر پا بود .

     ما هم بر حسب وظیفه به دوستان اعلام کردیم که در شرایط سخت کوهستانی ، هنگام صعود ، مراسم سینه زنی و مرثیه سرائی خواهیم داشت . نفراتی چون : مهران کیان ، مهرعلی پیشرویان ، حسین زنبق ، حسن خسروانزاده ، آزاد صدغی ، نادر بنفشه ، حسین بیگی ، جلیل امانی ، سیروس کلانتری ، بهزاد محبی ، بهرام جهانگرد ، علی توکل ، علی علی نژاد ، جواد مولائی و خانم صدیقه مرتضوی این صعود فنی و معنوی را اجراء می نمودند.

     ساعت 5:30 دقیقه صبح زمانی بود که کرج را به سمت روستای ارنگه بزرگ در کیلومتر 18 جاده چالوس ترک نمودیم . جاده خلوت و خودروی گروه اویکوی سفید به رانندگی آقای حسین بزرگی بود .

     چشم اندازهای زیبای جاده چالوس  و فصل خزانش را با زیبائیهایش پشت سر گذاشتیم . قبل از آدران دست راست جاده را به سمت ارنگه بزرگ تغییر مسیر دادیم ، جاده ای بسیار زیبا و با طی مسافتی کم به روستای آرام و ساکت و دیدنی ارنگه رسیدیم ، بر بلندای روستا ، برف سفیدی نمایان بود ، همان قله 3019 متری پورآ . در گوشه و کنار روستا ، سگهای گله مشغول پارس کردن بودند . با پیاده شدن از خودرو ، دوستان به صورت دایره وار مشغول نرمش شدند ، در حین نرمش ، جملاتی از دوستان پیرامون عاشورا و امام حسین (ع) ذکر شد ، که بسنده می نمایم به دو مورد یکی وفاداری عباس و دیگری آزاد مردی حسین (ع) ، که إن شاءالله این صفات نیکو را سرلوحه کارهایمان قرار دهیم ، سپس آقای سیروس کلانتری به عنوان سرقدم ، بهزاد محبی به عنوان میاندار ، حسین بیگی به عنوان عقب دار ، مهرعلی پیشرویان به عنوان مسئول فنی ، آزاد صدغی به عنوان کمیته  محیط زیست ، و خود بنده به عنوان سرپرست و راهنمای برنامه در اختیار تیم بودیم ، همگی دوستان کاملأ به صورت فنی و آماده حضور داشتند . از قسمت جنوبی روستای ارنگه و از قسمت جبهه شمالی پورآ، یال مشرف به قله را طی نمودیم ، شیب مسیر زیاد بود . به صورت ستونی و منظم به گره اول رسیدیم ، دوستان لباس کم کردند ، و دوباره به راه خود ادامه دادیم .

     در حین صعود عکسهائی گرفته شد ، وآقای پیشرویان جملاتی را در مدح و ثنای سالار شهیدان سرودند . بعد از سپری نمودن شیبی تند ، از دوستان خواسته شد از ساعت 9 الی 9:30 دقیقه را مشغول استراحت و صرف صبحانه شویم .

     بعد از این اعمال دوستان دوباره پا به اولین برف سال 91 گذاشتند . کم کم بر مقدار برفها اضافه می شد ، هوا رو به سردی پیش می رفت ، مه ها به زیبائی مشغول رقص و جابجائی بودند ، خلاصه به صخره های نزدیک قله رسیدیم ، خانم صدیقه مرتضوی اجازه خواستند به همراه همنوردان خوبمان آقایان خسروانی و بنفشه مسیر برگشت را طی نمایند ، که اینکار صورت پذیرفت ، لازم به ذکر می باشد که آقایان بنفشه ، زنبق و خسروانی نیم ساعت زودتر از گروه به صورت سرعتی ، قله را صعود نموده بودند و در مسیر برگشت با گروه ملاقات داشتند ، و همچنین آقای زنبق برای بار دوم همراه تیم به قله صعود نمودند ، نزدیکیهای قله برف بیشتر می شد ، ومسیر لغزنده ای که باعث شد احتیاط بیشتری چاشنی کارمان کنیم .

     خلاصه ساعت 11:30 دقیقه بر فراز قله 3019 متری پورآ ، لیک قرار گرفتیم و سرود (( ای ایران )) را برای جاودانگی ایران زمین سر دادیم و بعد از آن از دوستان خواسته شد ، به مناسبت ایام سوگواری اباعبدالله و یارانش مراسمی را در شرایط ویژه قله برگزار نمائیم . بنده و آقای پیشرویان به ذکر مصیبت پرداختیم و دوستانمان نیز با سینه زنی ما را در این کار معنوی یاری نمودند و به عزاداری پرداختیم . و از بلندای قله برای همهء عزیزانمان از خداوند منان آرزوی توفیق و سلامتی ، خواستار شدیم .

     و ساعت 12مسیر برگشت  را پیش گرفتیم . با کمی احتیاط به پاکوبه رسیدیم و دوباره همان مسیرهائی را که رفته بودیم ، را بازگشتیم .  ساعت 13:30 دقیقه همگی دوستان در دره ، پای کوه پورآ بودیم ، در کنار مزارع و باغ های روستای ارنگه ، مشغول جمع آوری مقداری ازگیل شدیم ، و سپس از کوچه باغهای ارنگه به محل قرارمان با خودرو رسیدیم . و آنجا را به سمت کرج ترک نمودیم ، و ساعت 16 همگی دوستان در میدان کرج از همدیگر خداحافظی نمودیم .

      توضیحاتی در مورد قله پورآ : جبهه شمالی آن در اکثر مواقع مسیر صعود می باشد و در فصل زمستان بایستی به صورت کاملأ فنی اجراء شود . از ضلع جنوبی کاملأ چیدمان قله به صورت صخره ای می باشد .  منطقه یاد شده ، زیستگاه وحوشی از قبیل گراز ، بز کوهی ، شغال ، گرگ ، کبک و عقاب می باشد .صعود به این قله  بدون راهنما کار جالبی نخواهد بود . همراه داشتن آب ضروری می باشد ،  در تمام مسیر امکانات آنتن دهی موبایل فراهم می باشد به جزء روستای ارنگه که ایرانسل قطع می باشد . در منطقه یاد شده تیره گل سرخیها به وفور یافت می شود که برای تنظیم فشار خون فوائد زیادی دارند مانند زالزالک ، سرخه ولیک و ازگیل .

(( رعایت و احترام به قوانین محیط زیست در کوهستان ها به بقای موجودات کمک می نماید ، بیائید در حفظ محیط زیست کوشا باشیم . ))

                                                                                                                               پاینده باد ایران

                                                                                                                                 مهران کیان