بنام آفریدگار کوهها

گزارش برنامه صعود به قله 4050متری کهار در تاریخ 10/9/1391

     یک روز سرد پائیزی ، دوستان پر نشاطم خود را آماده یک صعود فنی و سنگین بالای 4000متری نمودند ، آنهم بر فراز قله ناز ، که در پایکوه ناز بنا به صلاحدید سرپرست برنامه و مدیر فنی ، برنامه صعود به قله ناز تغییر یافت و قله کهار مدنظر قرار گرفت ، قله ای که برفکوبی اش داستان شیرینی را برای همهء همنوردان به ارمغان می آورد و به یاد دارند .

     گام آهنینان گروه البرزیمان که ما را دراین صعود یاری دادند  افرادی بودند همچون :  مهران کیان ، مهرعلی پیشرویان ، حسن خسروانزاده ، حنیف کاویانی ، مجید احمدزاده ،‌علی رضا شایان ، آزاد صدغی ، طهمورث مقدم ، علی عباسعلی نژاد ، رضا مولائی و خانم زهرا رجبی .

     روستای کلوان مقصد خودروی گروه که همان اویکوی سفید به رانندگی آقای حمید بزرگی بود ، در روستا آثاری از برف دیده نمی شد . اما با پا به عرصه کوه گذاشتن اولین برفهای سال 91 را در ارتفاعات کلوان شاهد بودیم ، دوباره مسیر آب انبار را به یال جنوبی قله ادامه دادیم ، نظم خوبی حاکم بود . همه مرتب و با ابزار فنی ، به سمت قله می تازیدند . گروههای زیادی در منطقه یاد شده حضور داشتند از جمله گروه خانه ، هامون و نمونه تهران ، کوهنوردان در جای جای مسیر به صورت پراکنده در حال تردد بودند . در بین راه رد پای گراز بر روی برفها و ردی از خون که در کنارش ردپای گرگهای گرسنه نیز دیده می شد .

     خلاصه مسیر طولانی را طی نمودیم ، برف کم و زیاد می شد . قسمتی از کوه به دلیل گودال بودن ، برف زیادی داشت و قسمتهای دیگرش توسط باد ، جابه جا شده بود . به نزدیکیهای جانپناه کهار رسیدیم ، هوا کاملأ صاف و آسمان آبی بود . به طوری که تمامی کوههای البرز به خوبی دیده می شدند ؛ کوههائی همچون گنبد گیتی ایران زمین دماوند ، آزاد کوه ، شاهزادهء کج گردن ، قلعه دختر ، جارستونک ، توچال ، کلون بستک ، سی چال ، شاه نشین ، منار ، شاه دژ ، پهنه حصار ، سایت ، نستون ، کرچان ، کلاچه ویا ، نامدار ، زرد بند ، شیور ، هفت خان ، ونتار ، خان کهار ، دو برار عظیمیه ، بشمان و علم کوه . روز جالبی بود که همهء این قلل به وضوح دیده می شدند ، هر چه قدر ارتفاع می گرفتیم مقدار برفها بیشتر می شد .

      به جانپناه در ارتفاع 3200 متری رسیدیم ، عده ای از کوهنوردان مشغول استراحت بودند ، ما نیز به آنها ملحق شدیم،کمی استراحت و صرف تغذیه دوباره به راهمان ادامه دادیم . به یال بالای جانپناه رسیدیم . تاج بزرگی توسط برف بر یالهای مشرف به قله تشکیل شده بود ، که ارتفاع آنها بعضأ به چهار متر نیز می رسید ، در ارتفاع 3450 متری چهار نفر از دوستان اجازه خواستند به سمت جانپناه ، ارتفاع کم نمایند ، موافقت شد . مابقی دوستان به سمت قله به سر قدمی آقایان کاویانی و مقدم ، ادامه مسیر دادند ، برف زیادی در منطقه آدم سنگی دیده می شد ، عده ای از کوهنوردان مسیر بازگشت را طی می نمودند ، ما همچنان با انرژی به سمت قله پیش می رفتیم . کار گروهی و تیمی خوبی بود ، خلاصه ساعت 15:30 دقیقه توانستیم در شرایط باد و کولاک و سرما بر فراز قله کهار بایستیم و با جاودانگی دوباره سرود (( ای ایران )) را بر زبان جاری نمائیم .

     با ثبت فیلم و عکس به دلیل سرمای شدید ، مسیر جنوب شرقی قله را برای فرود در نظر گرفتیم که برف سنگین موجود باعث شد که برف کوبی خوبی داشته باشیم . به گروه کوهنوردی نمونه تهران رسیدیم که به دلیل کمبود وقت موفق به صعود نشدند . به نزدیکیهای جانپناه رسیدیم پس از کمی استراحت و صرف غذا و میوه ، رو به پائین حرکت کردیم و به جانپناه رسیدیم . فقط گروه ما گروه نمونه در منطقه حضور داشتند .

     هوا رو به تاریکی پیش می رفت ، تماشای غروب زیبای آفتاب با شرایط زمستانی خالی از لطف نبود ، به یال بالای روستای کلوان و کهار رسیدیم ، هوا کاملأ تاریک شده بود ، با موفقیت به نزدیکیهای آب انبار رسیده بودیم که متوجه شدیم در ارتفاع بالای آب انبار گروه نمونه با نور قرمز درخواست کمک می نمایند ، که بنده به اتفاق آقای شایان برای کمک حرکت کردیم و تیم با سرپرستی آقای مهرعلی پیشرویان به سمت خودرو در روستای کلوان حرکت نمودند ، به گروه نمونه رسیدیم ، سرپرست آنها اظهار نمود که کمک نیاز نداریم و همه همنوردانشان به سلامت در حال فرود هستند که با کمی انتظار متوجه شدیم که چنین نیست و بقیه افراد آنها مسیر را اشتباهأ به سمت صخره های بالای آب انبار تغییر داده اند ، که با کمک ، آنها را به پاکوبه رساندیم و از آنجا به جاده خاکی پائین آب انبار و سپس به خودروی گروه و به دیگر همنوردانمان ملحق شدیم .

      لازم به ذکر است به دلیل برف زیاد ، بنده در برف فرو رفتم و از ناحیه زانو دچار آسیب شدم و دلیل این حادثه این بود که از پاکوبه خارج شده بودیم ، و اشتباه از خود بنده بوده که از همنوردانم پوزش می خواهم .

      توضیحاتی در مورد جغرافیای قله های ناز و کهار :  برای صعود به قله های یاد شده بایستی از روستای کلوان صعود را آغاز کرد . پس باید از مسیر جاده چالوس برای رسیدن به روستای کلوان از جاده اصلی چالوس یک کیلومتر بالاتر از پل خواب ، اولین خروجی دست چپ به سمت شمال از محله سیرا ، وارد فرعی شده  و از ‌روستاهای اویزر ، لیلستان ، آیگان به روستای‌ کلوان ، روستای محل صعود برسند .

     گویش ساکنین روستاهای یاد شده کرجی اصیل

     پوشش گیاهی منطقه : اکثر گیاهان داروئی ، قارچها ، سبزی های کوهی

     منطقه زیستگاه وحوشی ازقبیل : گراز ، گرگ ، روباه ، شغال ، بز کوهی ، عقاب ، کبک ، مرغ کوهی ،‌ خرگوش ، مار البرزی می باشد.

     امکانات برای صعود : کلیه لوازم فنی و ابزار آلات به تناسب فصل صعود الزامی می باشد .

 

 

 

 

(( محیط زیست ، ‌سرمایه ملی می باشد . در حفظ آن کوشا باشیم ))


                                                                                                                                         پاینده باد ایران

                                                                                                                                          مهران کیان