بسمه تعالی

گزارش برنامه صعود به قله دشته وسایت در تاریخ 24/9/1391

      روز جمعه ساعت6 صبح زمان دیدار با همنوردان خوبمان در روبروی سینما هجرت بود ، بنده به بدلیل مشکلی برایم پیشامد کرده بود با یکساعت تأخیر به دوستان ملحق شدم . مکانی که دوستان را دیدم میدان بختیاری وسیه بود .

      همنوردانی همچون : مهران کیان ، مهرعلی پیشرویان ، بهزاد محبی ، مهران پیشرویان ، مهدیه پیشرویان ، زینب پیشرویان ، صدیقه مرتضوی ، زهرا زمانی ، سجاد جعفریان ، زهرا جعفریان ، نازنین بیک زاده ، هانیه هنری ، سیده فاطمه حسینی ، سیده اکرم حسینی ، سمانه حسنی ، مریم رمضانی پور ، ستاره جعفرزاده ، رخساره قادری ، حمید خسروانی ، نادر بنفشه ، حسین زنبق ، حسن خسروانزاده ، علیرضا شایان ، مجید احمد زاده ، علی عباسعلی نژاد ، سعید حسینی ، شهریار صبا ، آقای امیدوار و همسرش دراین صعود شرکت داشتند .

      محله حصار را به سمت دره وسیه حر کت کردیم ، قبل از ورود به داخل تونل ، برگهای خشک درختان چنار زیر پای همنوردان سمفونی خوبی را پیاده نموده بودند . بنده بر حسب وظیفه ، تذکراتی را قبل از اجرای برنامه ، پیرامون نظم و رعایت اصول گروهی به همنوردان اشاره نمودم . تونل تاریک را طی کردیم ، دره ای زیبا و جوبی روان پیش رویمان بود . همنوردان به احترام هفته کوهستان ، با به همراه داشتن کیسه های زباله ، شروع به کاری نمادین نمودند ، در کنار ما مراسمی هم توسط گروه هامون برای یادبود مرحوم اویسی از پیشکسوتان گروهشان گرفته بودند . ما نیز ادای احترام نمودیم و به راهمان ادامه دادیم . چشم انداز زیبا از منظره های پائیزی ، صحنه های جالبی را خلق نموده بود ، بر بالای ارتفاعات برف زیبائی دیده می شد ، گروه های زیادی در منطقه حضور داشتند از جمله شرکت نفت ، هامون ، پرواز ، جانبازان و خیل عظیمی از مشتاقان به طبیعت . لحظاتی را برای صرف صبحانه و استراحت سپری نمودیم . به راهمان ادامه دادیم تا به منطقه یال مشرف به قله رسیدیم ، خلاصه پا به درون برف زیبا نهادیم ، خانم آصفی و خانم دکتر رهبر مسیر برگشت را طی می نمودند ، که پس از ملاقات با ایشان از آنها خداحافظی نمودیم و به راهمان ادامه دادیم . برفها زیادتر می شد ، به حدی که تا روی زانوها می رسید ، رد پای کبک ها و دیگر حیوانات نقشهای زیبائی را بر روی برف نقاشی کرده بودند .

      بعضی از جاها نیاز می شد که تذکر جدی داده شود تا همنوردی آسیب نبیند . خلاصه ساعت 12:30 دقیقه بر بلندای قلهء سایت بر رسم دفعات گذشته و مراسم گروه ، سرود دسته جمعی (( ای ایران )) ، نواخته شد و بعد از آن ثبت لحظه ها و تهیه گزارش تصویری ، بعد از تهیه گزارش راه بازگشت را پیش رو گرفتیم . دوباره سرازیر شدن از برفهای لغزنده . در طول مسیر دسته بزرگی از کبوترهای وحشی پرواز زیبایی را بر بالای سرمان در آسمان نیمه ابری اجرا می کردند . از آن نیز گذشتیم . به جایی رسیدیم که لانه زیبای بلبل سنگ شکن و معماری زیبا و خارق العاده اش برای چند لحظه ما را متوقف و شگفت زده خود کرد .

      خلاصه به منظره ای که نمی بایست برخورد می کردیم ، آتش زدن حلقه های لاستیک خودرو آنهم د رطبیعتی زیبا ، که کار بسیار وحشتناکی بود ، با سرو صدا کردن واقدام به جلوگیری از این عمل زشت کردیم ، کمی دیر شده بود ، همچنان شعله با دود غلیظ و سیاهش ، آسمان را تاریک و دل هر بیننده را به درد می آورد و وقتی به خودم آمدم جوابی نداشتم جز اینکه با کسانی که لاستیک ها را به طبیعت آورده اند و بایستی بطور کاملأ جدی برخورد گردد . طبیعت گردی که آموزش ندیده و هرزباله را در طبیعت نمی پذیرد و با آتش زدن آن سعی بر پاکی طبیعت دارد . مقصر اصلی پادگانی است که بر بلندای قله سایت ، بدون توجه به جان طبیعت گردان و امنیت درختان ، حلقه های لاستیک را با چه شتابی از بالا به سمت پایین رها می کنند ، که هم برای منابع طبیعی و محیط زیست فکر نمی کنم اخبار جالب و خوشایندی باشد . که عاجزانه درخواست می کنیم این موضوع را به طور جدی پیگیر باشند . برخود لازم می دانم با ثبت عکس و تهیه گزارش از مسئولین منابع طبیعی و محیط زیست بخواهم تا این موضوع را جدی پیگیری نمایند .

      برای صرف ناهار ساعت 14:30 دقیقه کنار چشمه آبی نشستیم ، استراحتی کوتاه داشتیم . و بعد از آن به صورت نمادین زباله ها را جمع آوری و به سمت حصار حرکت نمودیم . و در ساعت 16 از دوستان خوبمان خداحافظی نمودیم .

 

(( تو از فراز کدام قله ، تو از کدام پاکوب ،

تو از کجای قصهء کوهسارانی ،

که تاب و تب غبار کوله ام را در این هیاهوی وحشی ،

به مهر می افشانی ! ))

 

 

 

 

پاینده باد ایران

 مهران کیان